Somewhere In Korea

I to by było na tyle

2009-06-05T11:36:00.000+09:00

Do odlotu samolotu zostało już tylko parę godzin. Jest to ostatni z Korei. Moja przygoda z tym krajem dobiegła końca. Z jednej strony żal wracać po tak długim okresie, z drugiej zaś oczekuję nowych wyznań i przygód. Czy wrócę do Korei? Coś mi mówi, że na pewno tak. Kiedy? Tego nie wiem, być może już na jesień, a być może później, za kilka lat. W każdym bądź razie zawieszam działalność bloga aż do tego czasu, gdy znowu stanę na koreańskiej ziemi. Wszystkim tym, którzy odwiedzali stronkę regularnie dziękuję i mam nadzieję, że niedługo znowu wznowimy działalność.
Na koniec parę zdjęć upamiętniających ostatni rok.

Podsumowanie

2009-06-01T21:23:00.002+09:00

Często pytają mnie ludzie jaka jest Korea. Czy to druga Japonia? Czy jest tak strasznie jak podają w wiadomościach? Każdy ma przypięte znaczki z podobizną wodza do klap marynarek (dla wielu osób Korea Północna i Południowa to jedno i to samo), itd.
Wytłumaczenie komuś kto nigdy nie był w Azji, nie zna mentalności, kultury tutejszych ludzi, zajmie kilka godzin, a i tak pewnie nie wszystko co będzie się chciało przekazać, zostanie należycie odebrane.
Trochę racji mają ci, którzy twierdzą, że Korea to kraj kontrastów. Za wszelką cenę chce upodobnić się do Stanów Zjednoczonych, a z drugiej strony na każdym kroku podkreśla swoją oryginalną kulturę. Mamy nowoczesne metro, a na stacjach ludzi sprzedających warzywa. Takich przykładów można podawać w nieskończoność. Nie znaczy jednak, że taki mix jest zły. Oczywiście, szkoda tradycyjnej zabudowy, która jest wypychana przez blokowiska; ludzie zamieniają tradycyjne hanboki na garnitury, ale taka już jest kolej rzeczy. Z tej jednak mieszanki, powstała nowa Korea, ta Korea, którą znam – łącząca elementy kultury Wschodu i Zachodu, mająca swój niepowtarzalny klimat.
Jak dla mnie, najlepszym zobrazowaniem tego jest ten oto teledysk – zachodni utwór wykonany na tradycyjnych koreańskich instrumentach - gayageum, z występem koreańskich djów, b-boyów i beat boxa.

Uwaga grypa

2009-05-26T23:18:00.001+09:00

Duża część koreańskiego społeczeństwa ostatnimi czasy żyła śmiercią byłego prezydenta Roha, a od wczoraj pierwszym tematem wszelkich gazet jest druga już próba nuklearna północnego sąsiada, spychając tym samym problem świńskiej grypy na dalszy plan. Bynajmniej problemu nie bagatelizują służby odpowiedzialne za nie rozprzestrzenianie się wirusa, czego mogłem doświadczyć podczas ostatniej wizyty do Tokio.
Z powodu dezynfekowania samolotu lot został opóźniony o ponad pół godziny, następnie na pokładzie dostałem do wypełnienia kartkę. Głównie pytano o to czy byłem w ostatnim czasie w Stanach, czy miałem jakiś kontakt z Amerykanami, czy też nie miałem problemów ze zdrowiem. Na lotnisku Narita, wręczyłem wypełnioną kartkę 3 x Nie w zamian za co dostałem… żółtą kartkę stwierdzając, że służby celne mogą mnie wpuścić do Japonii. To by było na tyle, żadnej dokładniejszej kontroli, pobierania temperatury, itp.

W drodze powrotnej znowu dostałem do wypełnienia kartkę, lecz tym razem pytania były nieco bardziej szczegółowe: numer lot, miejsce w samolocie, czy miałem problemy ze zdrowiem, czy miałem następujące objawy typu kaszel, gorączka, etc. Zaraz po wyjściu z samolotu dokładnie przejrzano odpowiedzi wszystkich pasażerów. Jeśli ktoś zaznaczył, że miał kaszel, jego karteczka szła na osobną kupkę. Dodatkowo każdemu pobrano temperaturę.
Parę dni później dostałem telefon z zapytaniem o moje zdrowie i czy nie mam ww. objawów. Na koniec jeszcze kazano mi niezwłocznie zgłosić się do lekarza jak tylko pojawią się jakieś problemy.

Być może dzięki takiej kontroli właśnie w Korei nie ma aż tylu przypadków grypy co w Japonii, choć trzeba wziąć pod uwagę również to, że Korea nie jest tak licznie odwiedzana przez obcokrajowców jak Kraj Wschodzącego Słońca.
Jaki by nie był tego powód, zapomniałem o grypie, aż do dzisiejszych zajęć. Wykładowczyni problem ten nie daje spać po nocach, bo za każdym razem zarzuca nas radami, co robić aby się nie zarazić. Na początku odradzała zaprzyjaźnianie się z osobami z Meksyku. Potem jakiekolwiek wyjazdy za zagranicę, a dzisiaj byśmy najlepiej nie wychodzili poza kampus, gdyż według tego co wyczytała w prasie wirus w Korei jest roznoszony przez obcokrajowców – nauczycieli angielskiego. Ci mając dużo wolnego czasu w weekend jeżdżą po Korei i (pewnie nieświadomie, choć tego nie powiedziała) zarażają ludzi. Na koniec zajęć zaś dostaliśmy radę: „Jedzcie dużo kimchi”.

Śmierć prezydenta

2009-05-24T12:39:00.002+09:00

Wczoraj o godzinie 9:30 w szpitalu w Busan zmarł były prezydent Korei Południowej Roh Moo-hyun. Przyczyną śmierci były obrażenia głowy jakich doznał prezydent po samobójczym skoku ze zbocza górskiego niedaleko swojego domu.

Zostawił list: “Przechodzę bardzo trudny okres. Utrudniłem życie wielu ludziom. Nie wińcie mnie. Życie i śmierć są tym samym.”

Prezydentowi w czasie wspinaczki towarzyszył ochroniarz, jak wspomina ostatnie słowa prezydenta brzmiały: „Masz papierosa?”.

Od zeszłego roku na światło dzienne wychodziły nowe informacje dotyczące afery łapówkarskiej, w której udział brała rodzina prezydenta Roha. Na początku podejrzewano jedynie jego brata, potem również żonę, a ostatnio sam prezydent był przesłuchiwany w tej sprawie.

Zdjęcia: Yonhap News

Tokyo desu

2009-05-19T22:25:00.000+09:00

Ostatnio trochę zaniedbałem bloga, ale musiałem wyjechać i nabrać energii. Po tytule wpisu, wiadomo na jakie miejsce padł wybór. Tym razem było trochę bardziej kameralnie, mniej zwiedzania bez pokonywania parędziesięciu czy nawet set kilometrów.
Nie zdążyłem jeszcze dobrze przejrzeć zdjęć, dlatego zamieszczam parę fotek z wyprawy.

PS. Co do książki, to wysyłana ona jest na terenie Polski, bynajmniej nie z Korei. Koszt przesyłki to bodajże 10 PLN, ale to zależy od cennika Poczty Polskiej. Oczywiście za granicę jest drożej.

W ramce

2009-05-06T20:17:00.000+09:00

Parę zdjęć z okolic Insa Dong zrobionych w zeszłym tygodniu.

Urodziny Buddy

2009-05-03T18:01:00.002+09:00

Choć w Korei nie ma czegoś takiego jak „religia narodowa” to zarówno Boże Narodzenie jak i Urodziny Buddy są zaznaczone w kalendarzu jako święta. Będąc wczoraj w Seulu przy okazji odwiedziłem jedną ze świątyń i zrobiłem parę zdjęć.

Ślub – czyli o miłości polsko-koreańskiej

2009-04-19T14:18:00.000+09:00

Jakoś tak dziwnie się składa, że co ślub w Korei to znajduję się coraz bliżej ołtarza. Na początku siedziałem gdzieś na końcu sali, potem w wśród kolegów z uniwersytetu, a na przedostatnim już w pierwszym rzędzie dla najbliższej rodziny. Teraz natomiast zostałem zwerbowany do roli tłumacza i stałem na stanowisku konferansjera. Z prostego rachunku wynika, że następnym razem to ja będę udzielał ślubu.
A co do samej imprezy. Przyjechali goście aż z Busan, przyjechali też goście z Polski. Były łzy matek, radość nowożeńców, uśmiechy ojców, śmiechy przyjaciół, jednym słowem wszystko co na ślubie być powinno.

Wojenna retrospekcja

2009-04-12T23:39:00.003+09:00

W związku z projektem, który muszę przygotować na zaliczenie egzaminu połówkowego, udałem się po raz już wtóry do War Memorial. Półtorej godziny w autobusie a potem jeszcze przesiadka w metro, a wszystko po to aby zrobić sobie zdjęcie przed budynkiem, gdyż wykładowca uparł się, iż mam tam pojechać i przywieźć dowód mojej obecności. Na nic się zdały wytłumaczenia, że już tam byłem i mam zupełnie inne plany na weekend.

Artykuł w Angorze

2009-04-06T22:28:00.004+09:00

W najnowszym świątecznym wydaniu Angory ukazał się artykuł mojego autorstwa. Tym razem o Korei trochę z innej strony.

Nasi w gazecie

2009-04-06T22:02:00.001+09:00

Szukając informacji o północnokoreańskiej rakiecie w sobotnim wydaniu Chosunilbo przypadkiem natrafiłem na zdjęcie kolegów z Polski.

Podpis pod zdjęciem głosił: „Polscy studenci wykonują swój tradycyjny taniec na Hankook University of Foreign Studies”

Catch the ball

2009-04-06T00:51:00.003+09:00

Parę tygodni temu cała Korea żyła zakończonym już międzynarodowym turniejem w baseballu. Ogólnie grę uważam za przydługą i raczej nudnawą, ale panujący szał udzielił się i mnie i od ćwierćfinałów oglądałem każdy mecz. Co oczywiście nie było trudne, zważywszy na to, że gdziekolwiek się nie udałem wszystkie telewizory były nastawione na baseball. W finale reprezentacja Korei przegrała z Japonią, co nie przeszkodziło, aby zawodników okrzyknięto bohaterami, których osobiście przyjął sam prezydent.
Zapewne niedługo zaobserwować będzie można zwiększoną popularność tejże jakże już popularnej na półwyspie dyscypliny sportu. Jako dowód niech posłuży fakt, że w samym Seulu jest co najmniej pięć stadionów do baseballu i tylko jeden piłkarski.
Koreańczycy zapewniają mnie, że mecz na żywo to wspaniałe przeżycie. Być może jednak dam się im przekonać i w najbliższym czasie wybiorę się na jakiś. Zwłaszcza, że pierwszy rzut wykonuje przeważnie jakaś będąca obecnie na topie gwiazdka. Tak jak to miało miejsce w ciągu ostatniego meczu Kia i Dusan, gdzie pojawiły się dziewczyny z 소녀시대(少女時代 Girls generation).

Zdjęcia: Yonhap News

Sezon turystyczny czas zacząć

2009-03-31T23:21:00.001+09:00

Coś dziwne to globalne ocieplenie. Patrzę na wpisy sprzed dwóch lat i widzę, że w marcu już chodziłem bez kurtki. A teraz co? Wczoraj ciepło, dzisiaj chłodno. W sąsiedniej prowincji spadł nawet śnieg. Aura jednak nie odstraszyła władz miasta Suwon, by oficjalnie otworzyć sezon turystyczny. Rano pogoda była taka sobie, co pewnie miało wpływ na dość niską frekwencję widzów. Organizatorzy chyba przewidywali taką sytuację, bo pokazy też jakieś takie słabsze niż w październiku. Nawet sami Koreańczycy się śmiali widząc królewską obstawę idącą ulicami miasta – zaledwie ośmiu żołnierzy.

Marines

2009-03-29T23:32:00.000+09:00

Ciężki ten sztandar?

Cichociemni

Kompania, w lewo zwrot!

W obecnych czasach, każdy każdemu patrzy na ręce.

Do Kawalerii wstąpić chciałem…

Prawy do lewego, lewy do prawego!

W herbaciarni

2009-03-28T19:11:00.001+09:00

Onna

2009-03-21T22:19:00.000+09:00

Moje oczy wypatrzyły ją spośród anonimowego tłumu. To pewnie przez jej kolor włosów, inny niż wszystkich kobiet dookoła. Najpierw jedynie się przypatrywałem, potem wziąłem aparat do ręki. W chwili gdy miałem zrobić zdjęcie pociągiem nagle zatrzęsło. Drugiej szansy jednak nie miałem. Nieznajoma wysiadła na stacji. Przechodząc obok mojego wagonu, zdołałem lepiej przyjrzeć się jej twarzy. – No tak, mogłem się domyślić – pomyślałem, - to Japonka.

Wiosna, wiosna… ach, to ty

2009-03-18T23:12:00.000+09:00

Według prognoz pogody, wiosna już dotarła na półwysep, ale tutaj na północy pierwszy wysyp kwiatów spodziewany jest dopiero pod koniec miesiąca. Jak widać jednak, w niektórych miejscach natura się pospieszyła.

Ujęcia z ulicy

2009-03-15T21:29:00.004+09:00

Zaczął się nowy semestr i jakiś taki zabiegany się stałem. Aparatu nie ruszam wcale. Nawet nie mam czasu, że wyczyść kartę ze zdjęć. Zabrałem się za to częściowo dzisiaj. Poniżej parę fotek, które znalazłem z ostatniego miesiąca.

Prawie jak w Rio

2009-03-06T00:07:00.000+09:00

Rio de Janeiro Brazylia (fot. PAP/ belobrasil.ch)

Seul Korea Południowa

Z koreańskiej prasy

2009-03-04T00:37:00.001+09:00

Po 30 latach dyskusji plan by wybudować podwodny tunel łączący Koreę z Japonią zaczyna nabierać kształtów. Grupa naukowa z obu krajów zgodziła się na spotkaniu 8 stycznia stworzyć komisję, która opracuje dokładne plany.
Trasa jest wciąż opracowywana, ale prawie pewne jest, że początek swój będzie miała w Karatsu, w mieście w prefekturze Saga w północno-zachodniej Japonii. Koreańska część najprawdopodobniej będzie zaczynać się na wyspie Geoje. Japończycy uważają wyspę Goeje za najlepszą opcję, ze względów technicznych. Jeśli Karatsu i Geogje zostaną połączone to podwodny tunel będzie się rozciągał na 209 km (z czego 145km pod wodą), stając się w ten sposób najdłuższym na świecie.
Źródło: The Chosun Ilbo

Południowokoreańska Komisja Prawdy i Pojednania (KPP) ogłosiła w poniedziałek, że potwierdziła, iż pomiędzy lipcem a sierpniem 1950 roku co najmniej 3,400 cywili i więźniów przetrzymywanych w więzieniach na terenie Busan, Masan i Jinju, zostało legalnie zamordowanych przez żołnierzy i policję. Jest to pierwszy przypadek, kiedy państwowa instytucja oficjalnie potwierdziła podejrzenia, że wojskowi oficerowie i policjanci wycofując się natychmiast po wybuch wojny koreańskiej na południe półwyspu, byli zaangażowani w masowe zabójstwa więźniów.
Ofiary zostały zabrane z więzień, w których ich przetrzymywano zaraz jak tylko wybuchła wojna pod pretekstem przeniesienia do innych ośrodków karnych. Część zginęła od strzałów w głowę, a część utopiono w morzu.
Co najmniej 1500 zamordowanych należało do tzw. Ligi Bodo (Sojuszu Narodowego Przewodnictwa), których podejrzewano o możliwość współpracy z Północą.

Dowództwo Połączonych Sił i Północnokoreańska Armia spotkały się pierwszy raz od sześciu i pół roku, ale spotkanie zakończyło się po pół godzinie, bez żadnych rezultatów po tym jak zaledwie obie strony przedstawiły swoje stanowiska.
W czasie rozmów przeprowadzonych o 10 rani w poniedziałek w Panmundżomie, Korea Północna domagała się wstrzymania wspólnych ćwiczeń wojskowych Korei Południowej i Stanów Zjednoczonych, mających się odbyć pomiędzy 9 a 20 Marca. Strona północnokoreańska nazwała ćwiczenia „przygotowaniami do inwazji na Północ, które tylko zaostrzą stosunki pomiędzy obiema Koreami”. Ostrzegli również, że jeśli prowokacje ze strony amerykańskiej armii w strefie zdemilitaryzowanej będą dalej kontynuowane, to zostanę poczynione „środki zaradcze”.

Źródło: hani

Studenckie życie

2009-03-01T20:05:00.003+09:00

Od jutra znowu zajęcia. Prawie trzymiesięczne wakacje dobiegły końca. Akademik, który świecił pustkami na nowo wypełnił się ludźmi. Od czwartku wprowadzają się do niego studenci. Każdego dnia od wczesnych godzin aż do północy słychać jak po dziedzińcu ktoś ciągnie duży kosz na kółkach z supermarketu ze swoimi rzeczami. Zadziwia mnie to co przywożą ze sobą koreańscy studenci: telewizory, lodówki, kuchenki gazowe, a niektórzy nawet malutkie pralki. Chociaż najdziwniejszą rzeczą jaką do tej pory widziałem to była lodówka na kimchi. Nie chciałbym mieszkać z tym kimś w pokoju.

Wprowadzają się głównie nowi studenci, tzw. pierwszaki. Przyjeżdżają z całymi swymi rodzinami. Mama z tatą uśmiechają się od ucha do ucha zadowoleni, że ich syn czy córka dostali się na studia, pomagając przy tym we wnoszeniu różnych pudeł. Ale tak naprawdę jest to pretekst tylko, by móc zwiedzić akademik, gdzie przez kolejne 4 miesiące będzie mieszkać ich pociecha. Okazuje się, że taka wyprawa to nie lada gratka i wielkie wydarzenie w rodzinie, bo oprócz rodziców przyjeżdża też całe rodzeństwo, a nawet dziadkowie.

Koreańskie akademiki nie są koedukacyjne. Przeważnie są albo dwa osobne akademiki, jeden dla kobiet, drugi dla mężczyzn, bądź też są oddzielne skrzydła z osobnymi wejściami dla każdej płci, bądź też część pięter zajmują chłopcy, a część dziewczęta i na każde piętra prowadzi inna specjalne winda przeznaczona tylko dla właściwych mieszkańców. W odróżnieniu od np. polskich domów studenckich, nie ma tutaj żadnych imprez. Wszędzie są kamery, które gdyby nagrały coś co jest uważane za niepożądane skończyłoby się eksmisją danego studenta. W wielu akademikach wprowadzona jest również godzina policyjna. Jeśli ktoś nie wróci do północy, to będzie musiał spać na zewnątrz, a jego nieobecność zostanie odnotowana i wiadomość o tym przekazana jego lub jej rodzicom. Jeśli ktoś zamierza spać poza akademikiem to musi z wyprzedzeniem o tym poinformować administrację. Przeważnie odbywa się to za pomocą internetu. Jednakże rodzice także mają dostęp do tej strony i mogą nie zezwolić na to by ich syn czy córka włóczyli się gdzieś po nocach. A co stanie się jeśli ktoś spędzi noc nielegalnie poza murami domu studenckiego? Dostanie punkty karne. Jeśli zbierze się ich odpowiednią ilość to jest się wyrzuconym z akademika. Na szczęście u mnie, prawdopodobnie ze względu na dużą ilość obcokrajowców, nie ma ani godziny policyjnej, ani systemu przepustek.

W buddyjskich klimatach

2009-02-23T00:30:00.000+09:00

Na zakupach

2009-02-21T22:24:00.000+09:00

Dzisiaj coś bardziej przyziemnego – zwyczajny spacer po zwyczajnych centrach handlowych. Zwykle unikam takich miejsc ze względu na tłok jaki tam panuje, wysokich cen i dlatego, że nie kręci mnie oglądanie wystaw z ciuchami, a tych jest najwięcej w tego typu miejscach (zaraz po kosmetykach).

Momenty uchwycone w ruchu

2009-02-19T00:20:00.000+09:00

Mamo, ja chcę do skansenu

2009-02-17T01:15:00.000+09:00

W weekendy Koreańczycy przestają być pracoholikami, zostawiają swoją rodzinę zwaną firmą na jeden dzień lub dwa i poświęcają się tej drugiej rodzinie, bardziej rzeczywistej. Ale co zrobić z dziećmi? Jak zrekompensować im pięciodniowy brak jednego z rodziców? Najlepiej zabrać je do muzeum, na zwiedzanie, albo skansenu. Niech przy okazji poznają swoją kulturę i historię.

Ile dokładnie Koreańczyków tak postępuje nie wiem dokładnie, ale na pewno jest ich dość sporo. Weekendowe obserwacje w skansenie zdają się to potwierdzać.